മൂന്ന് തെറ്റുകൾ - 1995

ടീച്ചർ ശാലിനി: പഠിക്കാത്ത കുട്ടികൾക്ക് ടീച്ചർമാരോട് സ്നേഹം കൂടുതലാണ്. എനിക്കവരെയാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം.

രാജീവ് : അതെന്താ അങ്ങനെ പറയുന്നത്?

ടീച്ചർ : ഞാൻ ആദ്യം പഠിപ്പിക്കാൻ പോയ ദിവസം എനിക്കിപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്.

രാജീവ് :  ശരി.

ടീച്ചർ: അവളുടെ ഇരുപ്പു കണ്ടാൽ ലോകത്തെ സകല വിവരവും അറിയാമെന്നാണ്.

രാജീവ് : നീ കാര്യം പറയൂ... ആരാണ്?

ടീച്ചർ: ഡോക്ടർ ചെറിയാന്റെ മകൾ. എല്ലാം ആദ്യമേ പഠിച്ചു വന്നിരിക്കുകയാണ്.

രാജീവ്: നീ ഹിസ്റ്ററിയല്ലേ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അത്ര പ്രശ്നം വരേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ. നടന്നത് നടന്ന പോലെ പറഞ്ഞാൽ പോരെ

ടീച്ചർ: മനുഷ്യരല്ലേ , നാക്ക് പിഴയൊക്കെ സംഭവിക്കില്ലേ?

രാജീവ് : നീ കാര്യം പറയൂ.

ടീച്ചർ: പത്താം ക്ലാസിലെ ആദ്യ ദിവസം. ഏറ്റവും നന്നായി പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയാണവൾ. ഏത് നേരവും തലകുമ്പിട്ടിരിക്കും. എന്റെ മുഖത്തു നോക്കില്ല.

രാജീവ് : അത്കൊണ്ട്...

ടീച്ചർ: അതുകൊണ്ടൊന്നുമില്ല; എനിക്ക് എവിടെയെങ്കിലും തെറ്റിയാൽ അവൾ തലയുയർത്തി എന്നെയൊന്ന് നോക്കും. അവൾ ആകെ മൂന്ന് തവണയേ തലയുർത്തി നോക്കിയുള്ളൂ…

രാജീവ് : ഹ ഹ ഹ ...അവൾ മിടുക്കിയാണല്ലോ? പിന്നെ…

ടീച്ചർ : അപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി ആലോചിച്ച്, പുസ്തകം നോക്കി പിറ്റേ ദിവസമോ, ക്ലാസിന്റെ അവസാനമോ തിരുത്തി പറയും.

രാജീവ് : നല്ല കാര്യമല്ലേ. മൂന്ന് തെറ്റ് ...  നിനക്ക് 97% മാർക്ക് കുട്ടി തന്നില്ലേ. അത് വളരെ നല്ല കാര്യമാണ്.

ടീച്ചർ: ഇവർക്കൊന്നും ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ല രാജീവ്. അവരുടെ വിചാരം....

രാജീവ് : എന്തൊക്കെയാണ് നീ പറയുന്നത് ?

ടീച്ചർ: എനിക്ക് പഠിക്കാത്ത കുട്ടികളെയാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം. അവര് ക്ലാസിൽ കുറച്ചു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയാലും പിന്നെ കണ്ടാൽ അവർക്കാണ് കൂടുതൽ സ്നേഹം. ഇവരൊക്കെ വല്യ ബുദ്ധിമതികളല്ലേ...

രാജീവ് : അപ്പൊ അതാണ് കാര്യം... അങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കണോ? അവൾ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നതിന് കാരണമുണ്ട്. അവൾ ശ്രദ്ധ പോകാതിരിക്കാൻ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു പിടിച്ചു  കൃത്യമായി ശ്രദ്ധിച്ചു ഇരിക്കുന്നതാണ്.

ടീച്ചർ : അതൊന്നുമല്ല…